چگون تاب و تحمل خود را در زمان بحران ارتقا دهیم؟

به گزارش پرسینا بلاگ، یک روان شناس و روان درمانگر با تاکید بر اینکه حق داریم در شرایط فعلی و در زمان بحران کرونا مضطرب باشیم ولی باید مراقب باشیم که درمانده نشویم؛ راهکارهایی برای افزایش و ارتقای تاب تحمل و ظرفیت روان شناختی افراد ارایه کرد.

چگون تاب و تحمل خود را در زمان بحران ارتقا دهیم؟

دکتر علیرضا زرندی در گفت وگو با پرسینا بلاگ، مقوله اضطراب به عنوان یک واکنش روانشناختی را همیشه ناشی از یک تهدید دانست و گفت: در شرایط بحران فعلی نیز عامل تهدیدآمیز اپیدمی کرونا و پیامدهای آن است که در درجه اول بقا و پس از آن سلامت، معیشت و روابط ما را تهدید می نماید. بنابراین اضطراب در این روزها یک پدیده کاملا طبیعی بوده که البته سطح واکنش افراد به آن متفاوت است.

وی ادامه داد: رخداد تهدیدآمیز واحد در همه افراد یک نوع واکنش هیجانی ایجاد نمی نماید، بلکه طیفی از اضطراب و احساسات بروز می یابد که باید برای همه آنها راه چاره داشته و متناسب با هر سطح راهکار ارایه کنیم.

استرس شفابخش چیست؟

وی در این رابطه به مبحث استرس شفابخش (ustress) اشاره نمود و گفت: سطح مشخصی از اضطراب که همیشه هشداردهنده و آگاهی بخش بوده و برای خودمراقبتی افراد ضروری است، استرس شفابخش نامیده می گردد. از طرف دیگر سطح بالای استرس و اضطراب که از حد طبیعی خارج شده، نیازمند مداخله روانشناختی است، چراکه عملکرد و سیستم ایمنی ما را تحت تاثیر قرار می دهد.

مدیریت اضطراب بر اساس ظرفیت روانشناختی افراد

وی با بیان اینکه افراد در زمان بحران بنا به ظرفیت روانشناختی خود واکنش نشان می دهند، اظهار کرد: با توجه به ظرفیت روانشناختی افراد، مدیریت اضطراب باید در سطوح مختلف دنبال و پیگیری گردد. به عنوان نمونه واکنش بعضی عادی و در حد طبیعی بوده و گاها نیازی به مداخله ندارد، ولی واکنش بعضی بیشتر بوده، به گونه ای که دستگاه گوارش و یا عملکرد شناختی آنها را تحت تاثیر قرار داده و یا منجر به عارضه های پوستی و دردهای عضلانی می گردد.

دکتر زرندی با اشاره به شکایت بعضی افراد مبنی بر تنگی نفس شدید طی روزهای اول بحران کرونا، اظهار کرد: همان ابتدا مطرح شد که بسیاری از این علایم به دلیل استرس و اضطراب بالای افراد بروز نموده و ارتباطی با کرونا ندارد، لذا آگاهی نسبت به علل و طیف نشانه های اضطرابی در مدیریت آن موثر خواهد بود.

وی با بیان اینکه علاوه بر موقعیت تهدیدآمیز بوجودآورنده اضطراب، نوع درک و تفسیر ما از وقایع علت مهم تری در بروز و ظهور و سطح اضطراب است، اظهار کرد: اگر خواهان ارایه خدمات روانشناختی موثر به افراد هستیم، باید به آنها در درک و تفسیر واقع بینانه رخدادها و افزایش ظرفیت های روانشناختی یاری کنیم.

طولانی و مزمن شدن بحران پیش آمده چالش روانشناختی بعدی

وی طولانی و مزمن شدن شرایط پیش آمده را مساله و چالش بعدی بیان کرد و گفت: تداوم شرایط و عوارض ناشی از همه گیری ویروس کرونا، مزمن و چندعلیتی شدن اضطراب را به دنبال دارد. ورود ویروس در ابتدا، قرنطینه خانگی، یکنواختی و حالا دغدغه کسب و کار و از بین رفتن درآمد، همه این مسایل می طلبد که ظرفیت روانشناختی خود را برای مدیریت بهینه اضطراب و احساسات ناشی از آن بالا ببریم و این یک تکلیف روان شناختی است.

قرنطینه یک توفیق اجباری

وی موضوع قرنطینه و در خانه ماندن افراد را از یک جنبه دیگر، نوعی فرصت تمرین و توفیق اجباری برای ایجاد و ارتقای این ظرفیت روانشناختی دانست و گفت: طی این مدت افراد می توانند فارغ از درگیری های کاری، با خود خلوت نموده و آگاهی و ظرفیت روانشناختی خود را ارتقا دهند.

پر رنگ شدن شخصیت مشاهده گر وجودی در بحران کرونا

این روانشناس در بخش دیگر گفت وگو با بیان اینکه شخصیت انسان ها از دو بخش مشاهده گر و بازیگر تشکیل شده، بیان کرد: تا پیش از بحران کرونا، افراد به دلیل مشغله ها، بیشتر درگیر بخش بازیگر زندگی بودند، ولی با بروز اپیدمی کرونا و توقف بدو بدوهای زندگی، بخش مشاهده گر شخصیت آنها میدان عمل بیشتری یافته و از این طریق می توانند زندگی خویش را از چشم انداز بالاتری نظاره گر باشند.

وی با اشاره به این خلوت پیش آمده که فرصت خوبی برای مرخصی دادن به بخش بازیگر وجودمان است، بیان کرد: در این موقعیت می توان با تقویت شخصیت مشاهده گر و فارغ از هر درگیری بیرونی، احساسات کمتر تجربه شده خویش را نظاره و تجربه کنیم و روی قدرت ادراک و تفسیر خود، شیوه عمل دنیای ذهنی و احساسی و نحوه برخوردمان با افکار و احساسات کار کنیم.

راه کارهایی برای تقویت ظرفیت روانی افراد

وی خودافشایی نوشتاری را یکی از راه چارههای ایجاد فضای مشاهده ای دانست و گفت: در این روش فرد تمام ذهنیات اعم از احساسات، افکار، اشتغالات، رخدادها و هرآنچه باعث آزار و اذیتش شده را بدون سانسور به نوشتار تبدیل نموده، مرور نموده و سپس آن را از بین می برد. البته این فضا باید کاملاً شخصی باشد. این فعالیت با افزایش راستاهای پردازش روانی به انسجام بخشی و سازمان دهی ذهن افراد که در راستای افزایش ظرفیت روانی است، یاری می نماید.

دکتر زرندی ذهن آگاهی را یکی از روش های موثر جهت افزایش ظرفیت روانشناختی بیان کرد و گفت : به وسیله ذهن آگاهی و افزایش پهنای باند توجه و آگاهی به اتفاقات درون و بیرون وجودمان خواهیم توانست عادت های مخرب، کلیشه های ذهنی، تفسیرهای ناکارآمد و قضاوت های اتوماتیک را بی اثر کنیم و از اضافه بار دنیای روانی خود بکاهیم.

وی نگاه متوقعانه و خارج از توان به خود و اطرافیان و مقایسه کردن های بی تناسب را در تناقض با ذهن آگاهی و از عوامل ذهنی تشدیدکننده اضطراب دانست.

چگونه تاب تحمل خود را ارتقا دهیم

به گفته وی، از منظر یک نگاه ذهن آگاهانه احتمال آن بیشتر است که روایتی سازنده و موثرتر از خود و شرایط فعلی در ما شکل بگیرد، تا از این طریق تاب تحمل مان را افزایش داده و از پس اضطراب های مختل کننده رهایی یابیم.

دکتر زرندی با تاکید بر اینکه حق داریم در شرایط فعلی مضطرب باشیم ولی مراقب خودمان باشیم که درمانده نشویم؛ گفت: می توان از توفیق اجباری پیش آمده برای خلوت عمیق تر با خودمان و تقویت بخش مشاهده گر وجودمان استفاده کنیم. از طرف دیگر می توان از این فرصت برای تغییر جهت گیری زندگی که مبتنی بر کوشش بی وقفه برای داشتن و جمع کردن بود بهره برد و راستا را به سمت کوشش برای بودن تغییر داد.

این روانشناس با بیان اینکه بالاخره این دوره بحران به خاتمه می رسد، اعلام کرد: بنابراین بهتر است از این فضا برای تبدیل شدن به فرد و شخصیتی سازنده تر در یک زندگی جدید و پساکرونایی بهره بیشتری ببریم.

منبع: خبرگزاری ایسنا
انتشار: 12 خرداد 1399 بروزرسانی: 12 خرداد 1399 گردآورنده: persinablog.ir شناسه مطلب: 4047

به "چگون تاب و تحمل خود را در زمان بحران ارتقا دهیم؟" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "چگون تاب و تحمل خود را در زمان بحران ارتقا دهیم؟"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید